Witaj na wystawie Beksiński w Poznaniu, na której prezentujemy 76 obrazów, 13 rysunków oraz 30 fotografii, których odbitki zostały wykonane z oryginalnych negatywów Zdzisława Beksińskiego.

Zdzisław Beksiński urodził się w Sanoku 24 lutego 1929 roku, zginął 21 lutego 2005 r. w Warszawie. Od najmłodszych lat przejawiał zdolności plastyczne, jako kilkunastoletni chłopiec zafascynował się fotografią, marzył aby zostać reżyserem. Od tego zamiaru odwiódł go ojciec, Beksiński idąc za jego sugestią i namową w 1952 roku ukończył Wydział Architektury na Politechnice Krakowskiej. Po ukończeniu studiów odbył kilkuletni nakaz pracy na budowach w Rzeszowie i Krakowie. W 1955 roku powrócił do rodzinnego Sanoka i podjął pracę w tamtejszym Autosanie. Po decyzji władz miasta o rozbiórce jego domu w 1977 roku przeniósł się do Warszawy, gdzie mieszkał i tworzył. 21 lutego 2005 roku został brutalnie zamordowany w swoim warszawskim mieszkaniu.

Mocą testamentu, sporządzonego w 2001 roku, całą swoją spuściznę przekazał Muzeum Historycznemu w Sanoku, gdzie znajduje się największa kolekcja jego prac poczynając od najwcześniejszych rysunków po ostatni obraz, ukończony w dniu śmierci.

Zdzisław Beksiński stworzył świat, który trudno porównać z jakimkolwiek innym — pełen ciszy, tajemnicy i niezwykłej wyobraźni.

Choć obrazy często kojarzone są z mrokiem, śmiercią czy katastrofą, sam artysta zdecydowanie sprzeciwiał się takim interpretacjom. Nie nadawał swoim pracom tytułów i podkreślał, że znaczenie obrazu nie jest najważniejsze.

Zapraszamy do odkrywania tej twórczości bez szukania klucza. Pozwólmy obrazom działać poprzez formę, światło i emocje.

Welcome to the Beksiński exhibition in Poznań. Here you’ll find seventy-six paintings, thirteen drawings, and thirty photographs, each printed from Zdzisław Beksiński’s original negatives.

Zdzisław Beksiński was born in Sanok on the 24th of February, 1929, and died in Warsaw on the 21st of February, 2005. His talent for drawing revealed itself early, and as a boy he grew fascinated with photography, dreaming of one day becoming a film director. His father had other plans for him, and Beksiński, heeding his advice, completed his degree in architecture at the Kraków University of Technology in 1952. Several years of mandatory work on building sites in Rzeszów and Kraków followed before he returned, in 1955, to his native Sanok, where he took a position at the Autosan factory. It was only in 1977, after the city authorities ordered his family home demolished, that he left for Warsaw – the city that would become his home, and the site, on the 21st of February, 2005, of his brutal murder.

In a will drawn up in 2001, he left his entire artistic legacy to the Historical Museum in Sanok, which today holds the world’s largest collection of his work – from his earliest drawings to the very last painting, finished on the day he died.

Beksiński conjured a world unlike any other: hushed, mysterious, touched by an extraordinary imagination. His paintings are often read as visions of darkness, death, or ruin – yet the artist himself rejected such interpretations outright. He gave his works no titles, and insisted, again and again, that meaning was never the point.

So we invite you to wander through this world without searching for a key. Let the paintings speak for themselves – through form, through light, through feeling.

Willkommen zur Beksiński-Ausstellung in Posen, auf der wir 76 Gemälde, 13 Zeichnungen und 30 Fotografien präsentieren, deren Abzüge von den Originalnegativen von Zdzisław Beksiński angefertigt wurden.

Zdzisław Beksiński wurde am 24. Februar 1929 in Sanok geboren und starb am 21. Februar 2005 in Warschau. Schon in jungen Jahren zeigte er künstlerisches Talent; als Teenager begeisterte er sich für die Fotografie und träumte davon, Filmregisseur zu werden. Sein Vater brachte ihn von diesem Vorhaben ab; Beksiński folgte dessen Rat und Überredung und schloss 1952 sein Studium an der Fakultät für Architektur der Technischen Universität Krakau ab. Nach seinem Studium absolvierte er einen mehrjährigen Arbeitsdienst auf Baustellen in Rzeszów und Krakau. 1955 kehrte er in seine Heimatstadt Sanok zurück und nahm eine Stelle bei der dortigen Firma Autosan an. Nach dem Beschluss der Stadtverwaltung, sein Haus abzureißen, zog er 1977 nach Warschau, wo er lebte und schuf. Am 21. Februar 2005 wurde er in seiner Warschauer Wohnung brutal ermordet.

Kraft eines im Jahr 2001 verfassten Testaments vermachte er sein gesamtes Vermächtnis dem Historischen Museum in Sanok, wo sich die größte Sammlung seiner Werke befindet – von den frühesten Zeichnungen bis hin zu seinem letzten Gemälde, das er am Tag seines Todes vollendete.

Zdzisław Beksiński schuf eine Welt, die sich kaum mit einer anderen vergleichen lässt – voller Stille, Geheimnisse und außergewöhnlicher Fantasie.

Obwohl seine Bilder oft mit Dunkelheit, Tod oder Katastrophen in Verbindung gebracht werden, lehnte der Künstler solche Interpretationen entschieden ab. Er gab seinen Werken keine Titel und betonte, dass die Bedeutung eines Bildes nicht das Wichtigste sei.

Wir laden Sie ein, dieses Werk zu entdecken, ohne nach einem Schlüssel zu suchen. Lassen wir die Bilder durch Form, Licht und Emotionen auf sich wirken..

Twórczość Zdzisława Beksińskiego kojarzona jest głównie z malarstwem, jednak to właśnie od fotografii rozpoczęła się jego artystyczna droga.

Jego prace fotograficzne uznawane są za jedne z najważniejszych osiągnięć fotografii awangardowej nie tylko polskiej, ale i światowej.

Tworzył fotografie dalekie od klasycznego dokumentu. Interesował go eksperyment — zbliżenia, nietypowe kadry, deformacje perspektywy oraz gra światła i cienia. Fotografował twarze, fragmenty ciała, zniszczone przedmioty i faktury, wydobywając z codziennych obiektów ich abstrakcyjne, niepokojące piękno.

To właśnie fotografia nauczyła go uważnego patrzenia — precyzyjnego obserwowania światła, powierzchni i detalu. Umiejętności te pozostaną widoczne w całej jego późniejszej twórczości malarskiej.

Przechodząc dalej, zobaczą Państwo prace powstałe w latach 1955–1970. W rysunku Beksiński po raz pierwszy w pełni uruchomił swoją wyobraźnię. Pojawiają się tu fantastyczne formy, zdeformowane postacie i organiczne struktury, które w kolejnych latach staną się fundamentem jego malarstwa.

Zapraszamy do ścieżki trzeciej.

Zdzisław Beksiński’s work is most often associated with painting, yet it was photography where his artistic journey actually began.

His photographic work is regarded as among the most important achievements in avant-garde photography – not only in Poland, but worldwide.

He made photographs that had little to do with straightforward documentary. What drew him in was experimentation: close-ups, unusual framing, distorted perspective, and the interplay of light and shadow.

He photographed faces, fragments of bodies, damaged objects and textures – drawing out of ordinary things an unsettling, abstract kind of beauty.

It was photography that taught him to look closely: to observe light, surface, and detail with real precision. That skill would stay with him throughout everything he later painted.

Moving on, you’ll now see work from the years 1955 to 1970.

It was in drawing that Beksiński first let his imagination fully loose. Here you’ll find fantastical forms, distorted figures, and organic structures – the very foundations his painting would later be built on.

Please continue on to the third path.

Das Schaffen von Zdzisław Beksiński wird vor allem mit der Malerei in Verbindung gebracht, doch sein künstlerischer Werdegang begann eigentlich mit der Fotografie.

Seine fotografischen Arbeiten gelten als eine der bedeutendsten Errungenschaften der avantgardistischen Fotografie, nicht nur in Polen, sondern weltweit.

Er schuf Fotografien, die weit vom klassischen Dokumentarstil entfernt waren. Sein Interesse galt dem Experiment – Nahaufnahmen, ungewöhnliche Bildausschnitte, perspektivische Verzerrungen sowie das Spiel von Licht und Schatten.

Er fotografierte Gesichter, Körperteile, zerstörte Gegenstände und Texturen und brachte dabei die abstrakte, beunruhigende Schönheit alltäglicher Objekte zum Vorschein.

Gerade die Fotografie lehrte ihn, aufmerksam zu schauen – Licht, Oberflächen und Details genau zu beobachten. Diese Fähigkeiten bleiben in seinem gesamten späteren malerischen Schaffen sichtbar.

Wenn Sie weitergehen, sehen Sie Werke aus den Jahren 1955–1970. In der Zeichnung ließ Beksiński zum ersten Mal seiner Fantasie freien Lauf. Hier tauchen fantastische Formen, verzerrte Figuren und organische Strukturen auf, die in den folgenden Jahren zur Grundlage seiner Malerei werden sollten.

Wir laden Sie zum dritten Weg ein.

Przed Państwem jedna z mniej znanych, ale niezwykle istotnych części twórczości Zdzisława Beksińskiego.

Rysunki powstające od połowy lat pięćdziesiątych nie były szkicami do obrazów — stanowiły samodzielne dzieła, w których artysta eksperymentował z formą, kompozycją i możliwościami wyobraźni.

Znaczący wpływ na jego twórczość rysunkową wywarli Pablo Picasso oraz Paul Klee.

Nawiązania do Picassa widoczne są w deformacji postaci ludzkiej i ekspresyjnym ujęciu ciała. Z kolei Paul Klee inspiruje rytmem, linią i muzycznym sposobem budowania kompozycji — opartym na powtórzeniach i wariacjach. Linia zaczyna funkcjonować jak niezależna melodia obrazu.

W pracach z początku lat sześćdziesiątych, utrzymanych w brązowej tonacji, figura staje się bardziej zwarta, ale jednocześnie obca — jakby poddana wewnętrznej deformacji. Przestrzeń nabiera charakteru zamkniętego.

W latach sześćdziesiątych artysta wypracowuje własny język. Ostatnie rysunki z początku lat siedemdziesiątych, czarno-białe, są już niemal równoważne malarstwu — zarówno pod względem formatu, jak i siły oddziaływania.

Behold one of the lesser-known but genuinely important parts of Beksiński’s work.

From the mid-1950s on, his drawings weren’t sketches leading up to paintings – they were finished works in their own right, a space where he could experiment freely with form, composition, and imagination.

Two artists left a clear mark on this period: Pablo Picasso and Paul Klee. You can see Picasso’s influence in the way the human body is twisted and rendered with such raw expression. Klee’s comes through differently – in rhythm, in line, in a musical way of building a composition out of repetition and variation. The line itself starts to work almost like a melody running through the picture.

In the brown-toned drawings from the early 1960s, the figure grows more compact but also stranger, as if bent out of shape from within. The space around it feels closed in, almost airless.

By the sixties, Beksiński had worked out a visual language entirely his own. His last drawings, from the early 1970s, are black and white – and by this point, they rival his paintings, both in scale and in sheer power.

Hier präsentieren wir Ihnen einen der weniger bekannten, aber äußerst bedeutenden Teile des Schaffens von Zdzisław Beksiński.

Die seit Mitte der 1950er Jahre entstandenen Zeichnungen waren keine Skizzen für Gemälde – sie waren eigenständige Werke, in denen der Künstler mit Form, Komposition und den Möglichkeiten der Vorstellungskraft experimentierte..

Pablo Picasso und Paul Klee hatten einen bedeutenden Einfluss auf sein zeichnerisches Schaffen. Anspielungen auf Picasso zeigen sich in der Verzerrung der menschlichen Figur und der expressiven Darstellung des Körpers.

Paul Klee wiederum inspiriert ihn durch Rhythmus, Linie und die musikalische Art der Kompositionsgestaltung – die auf Wiederholungen und Variationen basiert.

Die Linie beginnt, als eigenständige Melodie des Bildes zu wirken.

In den Werken aus den frühen 1960er Jahren, die in Brauntönen gehalten sind, wirkt die Figur kompakter, gleichzeitig aber auch fremd – als wäre sie einer inneren Verformung unterworfen. Der Raum erhält einen geschlossenen Charakter.

In den 1960er Jahren entwickelte der Künstler seine eigene Ausdrucksweise. Seine letzten Zeichnungen aus den frühen 1970er Jahren, schwarz-weiß, sind bereits fast mit der Malerei gleichzusetzen – sowohl hinsichtlich des Formats als auch der Wirkungskraft.

Abstrakcja i wejście w okres fantastyczny

W 1959 roku Beksiński porzuca fotografię na rzecz malarstwa. Pierwszy etap ma charakter abstrakcyjny, na wystawie widzą Państwo dwa obrazy z tego okresu. To czas intensywnych poszukiwań w obszarze faktury i materii obrazu. Kompozycje budowane są poprzez napięcia strukturalne i barwne, a powierzchnia obrazu staje się polem eksperymentu.

Artysta pracuje na płytach pilśniowych, wprowadzając spękania, zgrubienia i reliefowe struktury. Obraz przestaje być płaszczyzną — staje się obiektem. Abstrakcja okazuje się jednak etapem przejściowym. Nie pozwala bowiem w pełni budować świata z wyobraźni i snu, który stanie się celem jego twórczości. Stopniowo Beksiński odchodzi od tego języka na rzecz wizji figuratywnej.

Okres fantastyczny

Kolejną część ekspozycji otwiera zupełnie nowy etap twórczości Zdzisława Beksińskiego — okres fantastyczny, który dał mu największą rozpoznawalność.

Pojawia się figura, przestrzeń i motywy o symbolicznym charakterze. Świat przedstawiony staje się rozległy, często pustynny, zrujnowany lub zawieszony w stanie rozpadu. Wśród najważniejszych motywów pojawiają się krzyże, czaszki, fragmenty ciał i ruiny. Nie funkcjonują one jako symbole religijne czy narracyjne — są elementami języka wizualnego, budującymi napięcie i rytm obrazu.

Obrazy nie opowiadają historii. Ich istotą jest doświadczenie wizualne, w którym najważniejsze staje się napięcie między pięknem a niepokojem. Piękno oznacza tu nie harmonię, lecz wewnętrzną spójność wizji, jej intensywność i precyzję. Obraz ma być doświadczany, a nie interpretowany — podobnie jak muzyka.

Abstraction and the Entry into the Fantastic Period

In 1959, Beksiński abandoned photography in favour of painting.

The first stage of his work was abstract – you’ll see two paintings from this period on display. It was a time of intense exploration into texture and the very substance of the painted surface.

His compositions were built through tension – structural, coloured – and the surface of the canvas itself became a field for experiment. Working on fibreboard panels, he introduced cracks, thickened patches, relief-like structures.

The painting stopped being a flat surface and became, instead, an object.

Abstraction, though, turned out to be only a transitional stage.

It couldn’t fully carry the world he was really after – a world built from imagination and dream, which would go on to become the true aim of his art.

Gradually, Beksiński moved away from this language and turned toward a figurative vision instead.

THE FANTASTIC PERIOD

The next part of the exhibition opens onto an entirely new stage in Zdzisław Beksiński’s work – his Fantastic period, the one that would bring him his greatest recognition.

Here, figure, space, and symbolically charged motifs all come into play. The world he depicts grows vast, often desert-like, ruined, or caught mid-collapse.

Among the recurring motifs are crosses, skulls, fragments of bodies, ruins – though these don’t function as religious or narrative symbols. They’re elements of a visual language, there to build tension and rhythm within the image.

These paintings don’t tell stories. Their essence is a visual experience, one where what matters most is the tension between beauty and unease.

Beauty here doesn’t mean harmony – it means the inner coherence of the vision, its intensity, its precision.

A painting is meant to be experienced, not interpreted – much like music.

Abstraktion und der Eintritt in die Welt der Fantasie

Im Jahr 1959 gab Beksiński die Fotografie zugunsten der Malerei auf.

Die erste Schaffensphase ist abstrakt geprägt; in der Ausstellung sehen Sie zwei Gemälde aus dieser Zeit.

Es war eine Zeit intensiver Auseinandersetzung mit der Textur und der Materie des Bildes. Die Kompositionen entstehen durch strukturelle und farbliche Spannungen, und die Bildfläche wird zum Experimentierfeld.

Der Künstler arbeitet auf Hartfaserplatten und bringt Risse, Verdickungen und reliefartige Strukturen ein. Das Bild ist keine Fläche mehr – es wird zum Objekt.

Die Abstraktion erweist sich jedoch als Übergangsphase. Denn sie erlaubt es ihm nicht, eine Welt aus Fantasie und Traum vollständig zu erschaffen, die zum Ziel seines Schaffens werden soll.

Allmählich wendet sich Beksiński von dieser Ausdrucksweise ab und wendet sich einer figurativen Vision zu.

EINE FANTASTISCHE PHASE

Ein weiterer Teil der Ausstellung eröffnet eine völlig neue Schaffensphase von Zdzisław Beksiński – die fantastische Periode, die ihm den größten Bekanntheitsgrad verschaffte.

Es tauchen Figuren, Räume und Motive mit symbolischem Charakter auf. Die dargestellte Welt wird weitläufig, oft wüstenartig, verfallen oder im Zustand des Zerfalls schwebend.

Zu den wichtigsten Motiven zählen Kreuze, Schädel, Körperfragmente und Ruinen. Sie fungieren nicht als religiöse oder narrative Symbole – sie sind Elemente der Bildsprache, die Spannung und Rhythmus im Bild erzeugen.

Die Bilder erzählen keine Geschichten. Ihr Wesen ist das visuelle Erlebnis, in dem die Spannung zwischen Schönheit und Unbehagen im Vordergrund steht.

Schönheit bedeutet hier nicht Harmonie, sondern die innere Kohärenz der Vision, ihre Intensität und Präzision.

Das Bild soll erlebt und nicht interpretiert werden – ähnlich wie Musik.

W drugiej połowie lat 80. twórczość Zdzisława Beksińskiego ulega wyraźnemu przekształceniu.

Artysta odchodzi od rozbudowanych, fantastycznych pejzaży i rozległych krajobrazów na rzecz bardziej skupionych kompozycji.

W centrum zainteresowania pojawia się postać ludzka lub zwierzęca, ujęta w sposób syntetyczny i pozbawiony narracji. Obok niej obecne są motywy architektoniczne — fragmenty budowli i struktury przypominające ruiny, zawieszone w pustej przestrzeni. Pojawiają się także głowy i krzyże, funkcjonujące jako autonomiczne elementy obrazu, organizujące jego napięcie.

Forma ulega uproszczeniu, a gama kolorystyczna staje się coraz bardziej oszczędna.

In the second half of the 1980s, Beksiński’s work undergoes a clear shift.

He moves away from the sprawling, fantastical landscapes of before and turns instead to tighter, more focused compositions.

At the centre now sits a single human or animal figure, rendered in a stripped-back, almost synthetic way, with no story attached to it.

Alongside it, architectural motifs persist – fragments of buildings, ruin-like structures, suspended in empty space.

Heads and crosses appear too, functioning as self-contained elements that organise the painting’s tension.

The forms grow simpler, and the palette becomes ever more restrained.

In der zweiten Hälfte der 1980er Jahre erfährt das Schaffen von Zdzisław Beksiński einen deutlichen Wandel.

Der Künstler wendet sich von aufwendigen, fantastischen Landschaften und weitläufigen Panoramen ab und wendet sich eher konzentrierten Kompositionen zu.

Im Mittelpunkt steht nun eine menschliche oder tierische Figur, die synthetisch und ohne narrative Elemente dargestellt wird.

Daneben sind architektonische Motive präsent – Fragmente von Bauwerken und ruinenähnliche Strukturen, die im leeren Raum schweben.

Es tauchen auch Köpfe und Kreuze auf, die als eigenständige Bildelemente fungieren und die Spannung des Bildes strukturieren.

Die Form wird vereinfacht, und die Farbpalette wird immer zurückhaltender.

W latach 90. proces redukcji języka malarskiego pogłębia się.

Obrazy stają się jeszcze bardziej oszczędne — zarówno w kompozycji, jak i w środkach formalnych. W dalszym ciągu obecne są motywy wypracowane wcześniej: postacie ludzkie i zwierzęce, głowy, krzyże oraz elementy architektoniczne. Jednak funkcjonują już jako pojedyncze, wyizolowane znaki.

Paleta barw staje się ograniczona, często niemal monochromatyczna, co wzmacnia wrażenie skupienia i wyciszenia.

Obraz przestaje budować narrację. Kreska przyjmuje postać gęstej, wirującej struktury — tysięcy drobnych linii organizujących powierzchnię obrazu.

Mimo redukcji język Beksińskiego pozostaje rozpoznawalny — oparty na napięciu i zawieszeniu między jawą a snem.

In the 1990s, this reduction of pictorial language deepens further.

The paintings become even more spare, both in composition and formal means.

The motifs worked out earlier are still present: human and animal figures, heads, crosses, architectural elements.

But now they function as single, isolated signs.

The colour palette narrows, often becoming nearly monochromatic, heightening the sense of focus and stillness.

The image stops building any narrative.

The line itself takes on the form of a dense, swirling structure – thousands of small strokes organising the surface of the painting.

Despite this reduction, Beksiński’s language remains unmistakably his own – built on tension and suspension between waking and dream.

In den 90er Jahren vertieft sich der Prozess der Reduktion der malerischen Sprache.

Die Bilder werden noch zurückhaltender – sowohl in der Komposition als auch in den formalen Mitteln.

Die zuvor entwickelten Motive sind weiterhin präsent: menschliche und tierische Figuren, Köpfe, Kreuze sowie architektonische Elemente. Sie fungieren nun jedoch als einzelne, isolierte Zeichen.

Die Farbpalette wird eingeschränkt, oft fast monochromatisch, was den Eindruck von Konzentration und Stille verstärkt.

Das Bild erzählt keine Geschichte mehr. Der Strich nimmt die Form einer dichten, wirbelnden Struktur an – Tausende winziger Linien, die die Bildfläche strukturieren.

Trotz dieser Reduktion bleibt Beksiński Bildsprache erkennbar – sie basiert auf der Spannung und dem Schwebezustand zwischen Wachsein und Traum..

Na tej ścianie prezentowanych jest osiem prac, w których centralnym motywem jest głowa.

Motyw ten obecny jest od początku twórczości, jednak tutaj zostaje wyodrębniony i skoncentrowany. Głowa nie ma charakteru portretowego, nie odnosi się do indywidualnej osoby. Staje się autonomicznym znakiem obecności — formą zawieszoną pomiędzy figurą a obiektem.

W kolejnych pracach ulega redukcji i przekształceniu, stając się coraz bardziej syntetycznym elementem obrazu.

On this wall, eight works are presented, each centred on the motif of the head.

This motif has been present since the very beginning of his work, but here it is isolated and concentrated.

The head carries no portrait-like quality – it doesn’t refer to any individual person.

It becomes an autonomous sign of presence – a form suspended somewhere between figure and object.

Across these works it undergoes reduction and transformation, growing ever more into a purely synthetic element of the image.

An dieser Wand werden acht Werke präsentiert, deren zentrales Motiv der Kopf ist.

Dieses Motiv ist seit Beginn seines Schaffens präsent, wird hier jedoch herausgegriffen und in den Mittelpunkt gerückt.

Der Kopf hat keinen porträtistischen Charakter, er bezieht sich nicht auf eine bestimmte Person.

Er wird zu einem eigenständigen Zeichen der Präsenz – einer Form, die zwischen Figur und Objekt schwebt.

In den nachfolgenden Werken wird er reduziert und transformiert und wird so zu einem zunehmend synthetischen Element des Bildes.

Ostatnie lata twórczości Zdzisława Beksińskiego nie stanowią zerwania z wcześniejszymi etapami, lecz są ich kontynuacją, jednak obrazy stają się coraz bardziej skupione i oszczędne.

Pojawiają się formy monochromatyczne oraz struktury zbliżające się do abstrakcji. Ważnym elementem są monochromatyczne budowle — wyłaniające się z pustki lub w nią zapadające.

Równolegle powraca myślenie abstrakcyjne — forma budowana jest przez relacje plam, światła i kreski. Obraz przestaje opowiadać. Staje się stanem wizualnym.

The final years of Zdzisław Beksiński’s work don’t mark a break from what came before – they’re a continuation of it, though the paintings grow ever more focused and sparer.

Monochromatic forms appear, along with structures edging toward abstraction.

The monochromatic structures are a key element here – buildings that seem to emerge from emptiness, or sink back into it.

Alongside this, abstract thinking returns – form built now through the interplay of patches, light, and stroke.

The painting stops telling any story.

It becomes, instead, a visual state.

Die letzten Schaffensjahre von Zdzisław Beksiński stellen keinen Bruch mit früheren Schaffensphasen dar, sondern sind deren Fortsetzung, wobei die Bilder jedoch immer konzentrierter und zurückhaltender werden.

Es tauchen monochrome Formen und Strukturen auf, die sich der Abstraktion annähern.

Ein wichtiges Element sind monochrome Bauwerke – die aus der Leere hervortreten oder in sie versinken.

Parallel dazu kehrt das abstrakte Denken zurück – die Form entsteht durch das Zusammenspiel von Farbflächen, Licht und Linien.

Das Bild erzählt keine Geschichte mehr.

Es wird zu einem visuellen Zustand..

Przed opuszczeniem wystawy zapraszamy do sali kinowej, gdzie wyświetlane są materiały archiwalne nagrywane przez Zdzisława Beksińskiego oraz wspomnienia przyjaciół artysty.

Na ścianie wyjściowej prezentowane są komputerowe fotomontaże Zdzisława Beksińskiego. Powstały w ostatnich latach jego życia i stanowią cyfrowe rozwinięcie jego języka wizualnego.

Dziękujemy za odwiedzenie wystawy. Zapraszamy do sklepiku muzealnego.

Before you head out, stop by the cinema room, where you’ll find archival footage recorded by Zdzisław Beksiński himself, alongside memories shared by his friends.

On the wall by the exit, you’ll see Beksiński’s computer photomontages – made in the last years of his life, they carry his visual language into a new, digital form.

Thank you for visiting the exhibition.

Do stop by the museum shop before you go.

Bevor Sie die Ausstellung verlassen, laden wir Sie in den Kinosaal ein, wo Archivmaterial von Zdzisław Beksiński sowie Erinnerungen von Freunden des Künstlers gezeigt werden.

An der Wand am Ausgang sind Fotomontagen von Zdzisław Beksiński zu sehen.

Sie entstanden in den letzten Jahren seines Lebens und stellen eine digitale Weiterentwicklung seiner Bildsprache dar.

Vielen Dank für Ihren Besuch der Ausstellung.

Wir laden Sie herzlich in den Museumsshop ein.